ستون‌های گرد در مقابل ستون‌های مربعی: انتخاب شکل برای ستون‌های معماری

تناسبات مرتبه کلاسیک برای ستون‌های گرد

سبک‌های معماری کلاسیک، نسبت‌های خاصی برای ستون‌ها تعیین می‌کنند که بیش از دو هزار سال راهنمای طراحی بوده‌اند. سبک دوریک، ارتفاع ستون را ۴ تا ۷ برابر قطر پایینی تعیین می‌کند. قطر ستون‌های ایونیک به ۸ تا ۹ برابر و قطر ستون‌های کورینتی به ۹ تا ۱۰ برابر می‌رسد. این نسبت‌ها به طور خاص برای ستون‌های گرد که در معماری یونانی و رومی استاندارد بودند، اعمال می‌شود. ستون‌های مربعی در بافت‌های کلاسیک معمولاً به عنوان ستون‌های متصل به سطوح دیوار در نظر گرفته می‌شوند، نه عناصر سازه‌ای مستقل.

شیاربندی ستون‌ها بیشتر بر ویژگی‌های بصری ستون‌های گرد تأثیر می‌گذارد. شیاربندی - شیارهای عمودی که در بدنه ستون ایجاد می‌شوند - بافتی ایجاد می‌کنند که نور را جذب کرده و بر عمودی بودن تأکید می‌کند. ستون‌های دوریک معمولاً دارای 20 شیار هستند که توسط قوس‌های تیز از هم جدا شده‌اند، در حالی که ستون‌های ایونیک و کورینتی دارای 24 شیار هستند که توسط فیله‌های تخت از هم جدا شده‌اند. شیاربندی 15 تا 25 درصد به زمان ساخت ستون‌های گرد می‌افزاید و برای حفظ عمق و فاصله شیارها در طول ستون، به ابزار دقیق نیاز دارد.

ASTM C1721این استاندارد رویه‌هایی را برای تأیید دقت ابعادی عناصر معماری حکاکی‌شده، از جمله هندسه شیار ستون، ارائه می‌دهد. پروژه‌هایی که ستون‌های شیاردار را مشخص می‌کنند باید در مرحله طراحی شامل پروتکل‌های تأیید باشند تا از مطابقت عمق، عرض و فاصله شیارها با تلرانس‌های مشخص‌شده اطمینان حاصل شود.

انتخاب ستون مخصوص برنامه

بافت پروژه اغلب انتخاب شکل ستون را تعیین می‌کند. رواق‌های ورودی و نماهای جلوی معابد برای اصالت کلاسیک به ستون‌های گرد نیاز دارند. ستون‌های لابی داخلی در ساختمان‌های تجاری اغلب از فرم‌های مربعی برای ادغام آسان‌تر با پارتیشن‌های دیواری و سیستم‌های دیوار پرده‌ای شیشه‌ای استفاده می‌کنند. پروژه‌های ویلای مسکونی به طور مساوی بین ستون‌های گرد و مربعی تقسیم می‌شوند، ستون‌های گرد برای تکیه‌گاه‌های رواق مستقل ترجیح داده می‌شوند و ستون‌های مربعی برای کاربردهای یکپارچه با دیوار مشخص می‌شوند.

الزامات سازه‌ای نیز در انتخاب مؤثرند. ستون‌هایی که بارهای نقطه‌ای ناشی از تیرهای بالایی را تحمل می‌کنند - مانند فضاهای تجاری با پلان باز - به عنوان مقاطع گرد عملکرد بهتری دارند زیرا بار را به طور یکنواخت توزیع می‌کنند. ستون‌هایی که گوشه‌های اتاق یا محل اتصال دیوارها را تعریف می‌کنند، به طور طبیعی برای پروفیل‌های مربعی مناسب هستند زیرا وجوه مربعی با صفحات دیوار مجاور هم‌تراز می‌شوند.

ستون‌های سنگی طبیعی برای ساخت و سازمی‌توان آن را با محاسبات مهندسی سازه مناسب، به صورت گرد یا مربع مشخص کرد. انتخاب بین اشکال در نهایت به زبان معماری، بارگذاری سازه و پارامترهای بودجه هر پروژه خاص بستگی دارد.

ملاحظات نصب برای اشکال مختلف ستون

روش‌های نصب بین شکل‌های ستون متفاوت است. ستون‌های گرد برای جلوگیری از بارگذاری نقطه‌ای روی سنگ، به لبه‌ها و زین‌های خمیده در اتصالات پایه نیاز دارند. ستون‌های مربعی صفحات باربر تخت استاندارد و جزئیات اتصال ساده‌تر را می‌پذیرند. برای ستون‌های مستقل، ستون‌های گرد معمولاً با مهار موقت نصب می‌شوند تا تراز عمودی تا زمان تکمیل اتصالات دائمی حفظ شود. ستون‌های مربعی به راحتی خود را تراز می‌کنند زیرا سطوح صاف آنها صفحات مرجعی برای تأیید شاقولی فراهم می‌کند.

هر دو شکل ستون به فونداسیون‌هایی نیاز دارند که برای مسیر بار خاص طراحی شده باشند. فونداسیون‌های ستون گرد معمولاً دایره‌ای یا هشت‌ضلعی هستند که با پروفیل ستون مطابقت دارند. فونداسیون‌های ستون مربعی از پی‌های مربعی یا مستطیلی استفاده می‌کنند که به سادگی با سیستم‌های فونداسیون مجاور ادغام می‌شوند. هزینه‌های فونداسیون برای تحمل بارهای یکسان بین اشکال مختلف قابل مقایسه است.